İnsanlık olarak tarihin başlangıcından beri değişmeyen tek bir kusurumuz var: Duramayışımız. Mağara duvarlarına bizon çizen atamızdan tutun da, Wi-Fi çekmeyen yerlerde "keşif" arayan bugünün modern insanına kadar hep aynı dürtüyle hareket ediyoruz: Macera ve keşif.
Ama sakın bana turizm broşürlerindeki o plastik gülümsemeli, klimalı otobüs turlarından bahsetmeyin. İnsan, elleriyle dokunmadığı, ayağıyla tırmanmadığı ve rüzgarını yüzünde hissetmediği coğrafyanın sadece turistidir, hikayenin asla. Coğrafyaları ezberletilmiş metinlerle tüketirken ruhumuzu otellerin açık büfelerinde unutuyoruz. Oysa mesele a noktasından b noktasına varmak değil, yolun kendisinde o "tarihsel şok"u yaşamak.
Hani bazen o popüler kültürün bizi hapsettiği daracık kutulardan çıkıp derin bir nefes almak isteriz ya... Aslında çok uzağa gitmeye gerek yok. Hani çok bilinen o spiritüel deyişte der ya: "Okyanusta bir damla değilsin; bir damlanın içinde engin bir okyanussun." İşte tam da bu yüzden, haritaların gösterdiğinden ibaret değiliz. Merakımızı ve o inatçı heyecanımızı korudukça, keşfedilecek daha çok sur, fethedilecek yeni coğrafyalar var.
Koltuğunuza yaslanın, broşürleri yakın ve haritanın dışına çıkmaya hazır olun. Çünkü macera, tam da kliselerin bittiği yerde başlar.